Pożar Gniezna w 1819 roku

Gniezno przed 1819 rokiem charakteryzowało się ciasną zabudową budynków o głównie drewnianej konstrukcji, które znacznie przeważały liczbą nad budynkami murowanymi. Wszystkie typy budynków zawierały natomiast sporo drewnianych elementów lub nawet strzechy ze słomy. W 1819 roku panowała na tym terenie susza, więc kiedy 27 maja wybuchł pożar w domu galanternika Icka Ephraima, bardzo szybko rozniósł się on na inne części miasta. Początkowo zajmował po kolei domy rzemieślników z dzielnicy żydowskiej, pochłaniając ulicę Żydowską, Trzemeszeńską, Tamkę, Rynek. Niefortunnie ogień dotarł również do magazynu prochu, co doprowadziło do wybuchu. Pożar trawił miasto przez 5 godzin, po tym czasie udało się go opanować. Straty miasta liczone są na aż 245 budynków, z czego większą częścią były domy. Spłonął również stary ratusz miejski, który znajdował się na Rynku. Pożar nie ominął również kościoła świętego Ducha. Ocalała natomiast Katedra na Wzgórzu Lecha, kościoły Świętej Trójcy, zakonu ojców Franciszkanów oraz kościół świętej Anny. Nic nie wiadomo o ofiarach śmiertelnych pożaru, jednak wielu ludzi pozostało bez dachu nad głową i majątku, a miasto było w znacznej części w ruinach. Ruszyła więc pomoc dla pogorzelców i plany odbudowania Gniezna. Pomocą zajmował się specjalnie do tego celu utworzony komitet, który wzywał również mieszkańców do udzielania pomocy. Przyjmowali oni u siebie ludzi, którzy stracili własne mieszkania.

Znalazłeś się tutaj dzięki współpracy z poniższym serwisem:

Witaj na moim serwisie turystycznym! Znajdziesz tu wile artykułów o podróżach. Mam nadzieję ze ten blog przypadnie Ci do gustu i zostaniesz ze mną na dłużej!
error: Content is protected !!